نامه ای برای دوستان اصولگرا و اصلاح طلب

پنجشنبه 21 اردیبهشت 1396 14:07

نویسنده : محسن دیناروند
ارسال شده در: یادداشت ها ، خبرها ،


بسم الله الرحمن الرحیم


با سلام و احترام  و عرض ادب  خدمت دوستان اصولگرا و اصلاح طلب


این روزها که در ایام مبارک انتخابات به سر می بریم موجب گردیده اظهارنظرها در امور سیاسی به اوج برسد و اختلاف نظرها و سلیقه ها بیشتر به چشم ها آیند.


این روزها از سوالات اصلی مطرح در جامعه این است  که  به چه کسی رای می دهی؟  و دوستان اصولگرا و اصلاح طلب در تلاش هستند طرف مقابل  را هرگونه که شده به سمت رای خود در بیاورند.


آنچه  که این حقیر را به عنوان فرزند و سرباز کوچک انقلاب اسلامی بر آن داشته تا دست به نگارش این نامه برای دوستان اصولگرا و اصلاح طلبم در سراسر ایران عزیز بزنم ابتدا توصیه هایی است که به خودم دارم در این مسیر که گم نشوم در بی راهه ها و سپس بیان پیشنهاداتی به دوستانم است از سر دلسوزی و محبتی که به ایشان دارم که در ادامه به آنها خواهم پرداخت، باشد که با یاری خداوند متعال همه ی ما را در مسیر نورانی اش هدایت و نگهداری کند.


اول: در هر کاری که انجام می دهیم همواره خدا را در نظر بگیریم. ببینیم خدا از کار ما راضی هست یا نیست؟ دوستانم بیایید خدا را جدی و عملی نه فقط در مقام حرف در نظر بیاوریم. قبل از انتخابمان باید از خودمان بپرسیم خدا کجای رای ماست؟ کسی که خدا را در نظر می گیرد هم دیگر دروغ نمی گوید، تهمت نمی زند ، بی اخلاقی نمی کند  و هیچ کاری که خدا در انجامش رضایتی ندارد نمی کند. خدا هم قابل مصاده نیست که  فقط مال خودمانش کنیم و بگوییم خدا فقط با من است و دیگر نیست. مگر پیامبریم؟ یا امام ؟ نه، پس مواظب باشیم در این مسیر کسب رضایت الهی دچار انحراف انحصار طلبی نشویم. و ایمان داشته باشیم که الله اعلم. انتخابمان طوری باشد که شرمنده خدا نشویم و در هنگام ملاقات با حضرتش سربلند و مفتخر باشیم.


دوم: نگاه کنید به کلاس اولمان، چقدر زود گذشت؟ باقیمانده عمرمان چه بخواهیم چه نخواهیم، چه باور کنیم ، چه نکنیم زود خواهد گذشت  که مرگ سرنوشت مشترک همه ی ماست. در هر کاری چه کوچک، چه بزرگ باید مراقب باشیم که هیچ را جز خودمان در قبرمان نمی گذارند، این خودمان تاکیید می کنم این خودمان هستینم که باید پاسخگوی عملمان باشیم و در این مورد هیچ بهانه و توجیهی قابل قبول نیست.

دوستانم ، این دنیا ارزشی در برابر زندگی آن دنیایی امان ندارد. در رای دادن که کاری بزرگ است و در تبلیغات مثل سایر امور این خودمان هستیم که باید جوابگو باشیم. پس برای پیروزی در چهارسال کوتاه عمر دروغ نگوییم که خداوند در آیه 10 از سوره مبارکه الذاریات در قرآن کریم می فرمایند« قُتِلَ الْخَرَّاصُونَ»،«مرگ بر دروغ پردازان»؛اساسا همین را هم می توان برای انتخاب اصلح معیار مناسبی دانست. و البته جالب اینجاست که دروغ را نمی توان پنهان کرد که دروغ از راست مشخص است. وعده ای که به هر دلیلی نمی توانیم محقق کنیم بیان نکنیم. این مسئله را اصلا شوخی نگیریم. خداوند متعال در آیات  2 و 3 سوره مبارکه الصف می فرمایند: « یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ  / كَبُرَ مَقْتًا عِنْدَ اللَّهِ أَنْ تَقُولُوا مَا لَا تَفْعَلُونَ »، « اى كسانى كه ایمان آورده‏ اید چرا چیزى مى‏ گویید كه انجام نمى‏ دهید / نزد خدا سخت ناپسند است كه چیزى را بگویید و انجام ندهید». دوستانم سرنوشت دروغ دوری از خداست، سرنوشت دروغ سقوط است. سرنوشت دروغ هر چه که باشد ، حتما خوب نیست. دوستانم بیاییم خودمان را فریب ندهیم و به اخلاق اسلام عزیز پایبند باشیم. بیاییم برنامه های خودمان را بگوییم  ، حرف های خودمان را بزنیم، فریاد ها ی خود را بر سر نا به سامانی ها و ضعف ها و آسیب ها برآوریم اما دچار بی اخلاقی نشویم. و متوجه باشیم که منفعت ها ، مقام ها و ثروت ها برای انسان نمی ماند که انچه باقی است خیری است که از ما برای دیگران پای برجا می ماند و خدایی است که ما به طور یقین روزی باید در مقابلش جوابگوی کارهایمان باشیم.


سوم: دوستانم، نه می شود و نه نمیتوانیم جبهه اسلام عزیز را و انقلاب اسلامی را برای گروه و جریان خودمان مصادره کنیم و هم نمی شود و نمی توانیم برای جمع آوری رای ژست روشنفکری و آزادی بگیریم و از انقلاب فاصله بیابیم. نه! اصلا  این دو نمی شود. نه انقلاب برای یک جریان است و نه آزادی که همه ی ما  که حاضر در انتخابات هستیم فرزندان و سربازان انقلابیم . دوستانم ، به خودمان بیاییم! آزادی در انقلاب هست، همانطوری که ارزش های انقلابی مشخص اند. و اگر چند صباحی به نام انقلاب از آزادی دور شدیم  و یا اگر در فرصتی به نام آزادی از انقلاب اسلامی فاصله گرفته شده ، این یک انحراف است از مسیر راست و مستقیم انقلاب اسلامی امان. یا آگاهانه است یا ناآگاهانه ، فرقی نمی کند باید مواظب این انحراف باشیم  و فقط تلاشمان شناخت صحیح انقلاب اسلامی و پیوسته حرکت ردن در این مسیر مبارک باشد که سعادت و خوش بختی ملت ما در همین مسیر است و بس  که دیگر مسیر ها چاه هست و بی راهه و بن بست.


چهارم: دوستانم ! همانطور که گفتم و می دانید همه ما با هر سلیقه ی فکری  که داریم  در یک جریان انقلابی و اسلامی وجه مشتک داریم.به گونه ای نشود رفتارمان و حرف هایمان و تبیلغ هایمان که خدایی ناکرده آنچنان کدورت و ناخرسندی بین ما شکل بگیرد که با رفتن سالهای سال هم نتوان به حل ان رسید. بیایید وحدت داشته باشیم. اختلاف سلیقه ها  به جای خود اما وحدت داشته باشیم و لازمه رسیدن به این وحدت رعایت اخلاق، احترام به نظرات، تمکین به قانون و پیروی از رهبری جامعه است. دوستانم چه خوب که آیه 103 از سوره مبارکه آل عمران که می فرماید: « وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِیعًا وَلَا تَفَرَّقُوا»،« و همگى به ریسمان خدا چنگ زنید و پراكنده نشوید» را سرلوحه اقدامات خود کنیم که هر جا کارمان خواست تفرقه بیافریند از آن دوری کنیم تا وحدت نیروهایی که می خواهند در جهت تعالی انقلاب اسلامی، اسلام عزیز و مملکتمان گام بردارند حفظ شود(ان شا الله). و بیاموزیم از مولایمان امام علی(ع) که بالاترین درجه از صراط مسقیم قرار داشت از آن جهت که اماتش را خداوند به واسطه نبی اعظم اسلام(ص) به همگان اعلام کرده بود اما برای حفظ جامعه اسلام و دوری از گزند تفرقه سکوت می کند. ما باید در عمل ثبت کنیم که یاور صدیق حضرتش هستیم.


پنجم: دوستانم، نکته ای که نباید نادیده گرفت آن است که در میان همه ی گروه ها و جریان های انقلابی اعم از اصولگریان و اصلاح طلبان و سایرین هستند افراد توانا ، شایسته و کاربلدی که قابلیت کار اجرایی را در سطوح مختلف دارند و در مقابل هم هستند افرادی که یا با وابستگی به این جریانات دنبال منفعت ها و دنیاطلبی های خود هستند و یا واقعا به دور از تخصص هستند و ذره ای جزء شایستگان اجرایی برای اداره امور نیستند و کسی که غیر از این را بگوید نمیدانم به چه علت آن را بیان می کند ولی این را می دانم که در ته دلشان می گویند بله ، همینطور است!


قطعا هر دولتی برنامه ها و رویکردهای خاص خودش را دارد که وقتی از مردم رای آوَرد موظف است در مسیر قولی که به مردم داده ، برنامه ریزی کند و پیش برود اما در مقام اجرای برنامه نیازی به این نیست که حتما تمام مجریان از بالا به پایین  وابسته به یک جریان باشند، نه ! باید از همه شایستگان در سطوح مختلف استفاده شود . چه اشکال دارد از فردی که تخصص دارد و متعهد هم هست د دست بر قضا اگر دخواستی شود، همکاری با دولت را با حظ نظراتش می پذیرد،  در یک سمت اجرایی استفاده کنیم حتی اگر به ما رای نداده باشد؟ توجه به شایسته سالاری بدون نگاه به جهت گیری سیاسی یک از آن کار هایی هست که می تواند ما را به وحدت مطلوب برساند. و عددم توجه به این مهم ما را به باندبازی ها یی می کشاند که نتیجه ای جز تفرقه و عدم توفیق در اجرای برنامه ها ندارد. نکته ای که لازم است بیان شود در این موضوع این است که  شایسته سالاری اساسا باید در مقام عمل باشد نه حرف. برای هر پستی یک سری مشخصات تعیین شود. از بین دارندگان ان ویژگی ها آنی که امتیازات بیشتر داشت و موافق و  خواهان همکاری با دولت هم بود برای آن پست استفاده شود.


دوستانم ، شاید بپرسید این همه سر و صدای انتخاباتی برای چه وقتی قرار است مناصب بی توجه به جریانات سیاسی انتخاب شوند؟ نه عزیزان !  اولا گفتیم که رویکرد ها و برنامه های دولت را جریانی که مردم برمی گزینند بر عهده دارد و در نوبت بعد اگه هدف جریانات ما به دست آوردن مقام ها است ، آیا این قدرت طلبی و منفعت خواهی نیست؟ آیا این قدرت طلبی ها و منفعت خواهیی ها در چهارچوب اسلام ناب و انقلاب اسلمی می گنجد؟ آیا اویی که با ما سلیقه ی سیاسی اش فرق می کند برادر دینی ما نیست؟ ایا این شایسته سالاری ها به وحدت کمک نمی کند و تفرقه ها را از بین نمی برد؟ ایا اگر دولتی از یک فرد شایسته برای اجرای برنامه هایش اسفاده کند ولو با او در یک جریان سیاسی نیست بهتر است یا اگر از یک فرد ناشایست از جریان سیاسی خودش؟ کدام دولت موفق تر است؟


ششم: دوستانم! عزیزان! ما مفتخریم به پیروی از اسلام عزیز، در اسلام نه افراط هست و نه تفریط، در اسلام آنچه که هست حد وسط است ، ما این را که خیرُ الاُمورِ اوسَطُها  را از حفظیم . این میانه روی را باید در عمل خودمان ببینیم. اگر میانه روی باشد برای دستیابی به قدرت یا برای حفظ آن  گرفتار دروغ و تهمت و هزار ناصحیح دیگر نمی شویم! گرفتار باندبازی و داد و ستد ها و سیاست بازی های ناروا نمی شویم..


دوستان اصولگرا و اصلاح طلبم ، عزیزان


هدف ما یکی است و آن جز پیشبرد اهداف متعالی انقلاب و اسلام و پیشرفت مملکت عزیزمان ایران و راحتی مردم ما نیست؛ پس بیاییم دراین مسیر الهی پاک و استوار گام برداریم که در این صورت است که آینده ای روشن در انتظار ماست(ان شاالله). در غیر این صورت همه می دانیم دو روز این دنیا به هیچ نمی ارزد. امیدوارم به موفقیت های پیش روی ما.

 

سرباز کوچک انقلاب اسلامی

محسن دیناروند

برای خوانش همین مطلب در خبرگاری محترم فرارو لطفا اینجا را کلیک کنید


برای مشاهده کانال تلگرامی من می توانید اینجا را کلیک کنید




دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: نامه ، اصواگرایان ، اصلاح طلبان ،
آخرین ویرایش: شنبه 23 اردیبهشت 1396 23:27